Instrukcje języka SQL. Język definiowania struktur danych - DDL

Instrukcje języka SQL. Język definiowania struktur danych - DDL

Instrukcje języka SQL

Język SQL (ang. Structured Query Language) jest uniwersalnym językiem zapytań stosowanym w systemach relacyjnych baz danych w celu komunikowania się z bazą.

    Składnię języka SQL można podzielić na cztery części:
  • język definiowania struktur danych DDL (ang. Data Definition Language)
  • język do wybierania i manipulowania danymi DML (ang. Data Manipulation Language)
  • język do zapewnienia bezpieczeństwa dostępu do danych DCL (ang. Data Control Language)
  • język definiowania zapytań DQL (ang. Data Query Language)
    W języku SQL stosuje się następujące kategorie pojęć składniowych:
  • identyfikatory (definiują obiekt bazy danych, np. tabelę, kolumnę)
  • literały (wartości liczbowe, ciągi znaków, daty)
  • operatory (arytmetyczne +, -, *, /, %, znakowe + konkatenacja, % symbol zastępujący dowolny ciąg znaków, _ symbol zastępujący jeden znak, logiczne AND, OR, NOT, porównania <, >, <=, >=, <>, specjalne BETWEEN...AND, LIKE, IN)

Tworzenie i usuwanie baz danych oraz tabel

Każda tabela powinna mieć unikatową nazwę.

Każda kolumna w tabeli powinna mieć unikatową nazwę.

Każda kolumna w tabeli musi mieć określony typ.

Typy danych

Modyfikowanie tabel

Atrybuty pól w tabelach

NOT NULL - w danej kolumnie nie mogą znajdować się wartości puste

PRIMARY KEY - klucz podstawowy, to kolumna lub grupa kolumn, które jednoznacznie definiują wiersz tabeli

AUTO_INCREMENT - autoinkrementacja

UNIQUE - unikatowość danych